جهان

کفتربازان هواشناس

نویسنده: اشکان خسروپور
مدیران سازمان هواشناسی لندن این‌روزها به کبوتربازها شباهت بیشتری دارند...
مدیران سازمان هواشناسی لندن این‌روزها به کبوتربازها شباهت بیشتری دارند تا آدم‌هایی که از پشت میزشان تصمیم‌های هوایی می‌گیرند. آن‌ها با کمک یک شرکت ایده‌پرداز و دو نفر که گفته‌اند می‌توانند با بودجه‌ای بسیار کم، مشکلی بزرگ را حل کنند، یکی از عجیب‌ترین راه‌حل‌ها را برای سنجش آلودگی هوا انتخاب کرده‌اند. آن‌ها به جای نصب سنسورهای چندهزارپوندی یا سنجش ماهواره‌ای هوا و... دست به دامن قدیمی‌ترین ساکنان شهر شده‌اند: کبوترها. آلودگی هوا در تمام شهرهای بزرگ زمین معضل بزرگی است. حتی لندن که روزهایش عموما ابری و بارانی‌اند، از این سوغات تلخ صنعت در امان نمانده و هر سال عده‌ی زیادی از اهالی‌اش به خاطر مشکلاتی که دود خودروها و کارخانه‌ها به بار آورده‌اند، راهی بیمارستان می‌شوند. مدتی است یک گروه ایده‌پرداز پیدا شده‌اند و با این‌كه آهی در بساط نداشتند، وعده داده‌اند اگر پول مورد نیازشان فراهم شود، می‌توانند سنجش آلودگی هوا در لندن را با هزینه‌ی ناچیزی به سرانجام برسانند. بخشی از بودجه‌شان هم که فراهم شد،‌ کار را رسما آغاز کردند. کار آن‌ها این بود: گرفتن کبوترهایی که در یکی از مشهورترین میدان‌های پر از پرنده‌ی لندن ول می‌گشتند، نصب تجهیزات بسیار کوچک سنجش آلودگی هوا روی پشت‌شان و رهاسازی آن‌ها در آسمان.

برنده‌ی مسابقه، حلال مشکلات لندن
ایده‌ی كبوترهای هواشناس اولین بار در یک مسابقه‌ی مجازی محلی مطرح شد. کسانی در این مسابقه شرکت می‌کردند که ایده‌شان می‌توانست از طریق توییتر رونق پیدا کند. ایده‌ی مطرح‌شده، باید قوانین خاصی را رعایت می‌کرد مثل این‌كه قرار نبود یک ایده‌ی تجاری باشد یا به جیب کسی پول بریزد؛ ایده‌ای که باید از طریق این شبکه‌ی مجازی توجه مردم را به خودش جلب می‌کرد، طوری طرح‌ریزی می‌شد که بتواند یک مشکل را حل کند. «گری فولر» یکی از کارشناسان سنجش کیفیت هوا در «کینزکالج» لندن می‌گوید:‌ «این اولین‌بار است که از جانوران شهری برای چنین هدفی استفاده می‌شود. ایده‌ی بسیار جالبی است چون کبوترهای میدان «ترافالگار»‌ که معمولا در آن‌جا مشغول دانه خوردن هستند، حالا به رایگان مشغول کاری می‌شوند که برایشان مزاحمت ایجاد نمی‌کند و در عین حال با خوی طبیعی‌شان هم سازگار است.» حدود ۱۵ سال پیش ۱۵۰قلاده از سگ‌های تربیت‌شده‌ در پایتخت مکزیک یعنی شهر مکزیکوسیتی برای یک پروژه‌ی هواشناسی به مناطق مختلف شهر رفتند. نتیجه‌ی تحقیقاتشان نشان داد که آلودگی در چه نقاطی از شهر بیشتر است و چطور می‌تواند روی سلامت مردم تاثیر بگذارد اما این پروژه‌ی لندنی برای اولین بار با کمک پرنده‌های عادی انجام می‌شود بدون این‌كه آموزش خاصی به آن‌ها داده باشند.

 ایده‌ای از سربازان کفترباز جنگ
«پی‌یر دانکسنوی» مدیر پروژه‌ی «کبوترهای هواشناس» که پیش‌تر شرکت «دیجیتالز ال. بی.ال» را راه انداخته بود و حالا ایده‌ی نوظهورش را از ایده به عمل رسانده، از این بابت جایزه‌ی فستیوال طراحی لندن را هم برنده شده است. او درباره‌ی این‌كه چطور شد به فکر چنین ایده‌ای افتاد، می‌گوید: «آلودگی هوا و مشکلاتی که برای ما و سلامتی‌مان پیش آورده، یک رسوایی تمام عیار است. این آلودگی جان آدم‌ها و کبوترها را می‌گیرد. ظاهر هوا تمیز است اما در اصل آلودگی جریانش را حفظ کرده. کاری که ما کردیم این بود که تلاش کردیم آنچه را دیده نمی‌شود، عیان کنیم. بیشتر وقت‌ها وقتی صحبت از آلودگی هوا می‌شود، پکن و شهرهای آلوده‌ی دیگر در ذهن لندنی‌ها نقش می‌بندد اما واقعیت این است که در بعضی از روزهای سال، آلودگی هوای لندن از پکن هم بیشتر است. این واقعیتی است که به چشم نمی‌آید.» اولین باری که این ایده به ذهنش رسید، زمانی بود که درباره‌ی جنگ‌های جهانی اول و دوم مشغول مطالعه بود. او درباره‌ی کبوترهایی که در خدمت ارتش بودند و برای نامه‌رسانی، تبادل اطلاعات و... مورد استفاده قرار می‌گرفتند، ‌مطالعه می‌کرد. اگر زشتی جنگ را در نظر نگیریم، این پرنده‌های کوچک و چابک جان نیروهای خودی را حفظ می‌كردند. تشخیص دادن کبوترها در شرایط جنگی کار دشواری بود تازه اگر دیده می‌شدند هم کسی آن‌ها را جدی‌ نمی‌گرفت. آن‌ها در عین حال که دیده نمی‌شدند، بسیار چابک و سریع هم بودند. می‌توانستند در ارتفاع سی تا چهل‌و پنج متری سطح زمین پرواز کنند و سرعتشان تا حدود 130کیلومتر بر ساعت می‌رسید. آقای ایده‌پرداز با خودش فکر کرد، کبوترها که فرقی نکرده‌اند پس چرا نتوانیم از آن‌ها در جنگ با آلودگی استفاده کنیم؟...



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code